'Het is nu een jaar geleden, dan moet het nu toch wel eens klaar zijn?'
Ik had een vriendin in vertrouwen genomen en mijn verhaal gedeeld. Ik verlangde zo naar een luisterend oor. Iemand die me troostte. Iemand die me hoorde. En nog het meeste...iemand die mij
begreep. Haar woorden sneden door mijn ziel. Want wat ik hoorde was: 'Ik ben teveel. Ik ben raar. Ik stel me aan.'
Ik, als volwassen vrouw, kan zien dat zij zelf ook nog jong was toen ze dit zei, maar het meisje in mij die heeft daar geen boodschap aan. Die voelde zich niet gezien, begrepen en gehoord.
Ik worstelde lange tijd met alles wat zich in mij afspeelde. Ik was bang, bedacht vooraf alle scenario's wat ik kon bedenken en kende ontelbare mogelijkheden in wat ik zou doen als ik de daders zou tegenkomen.
Ik zou rennen, schreeuwen, vechten.
Het waren vooral de mogelijkheden die ik had willen kiezen, maar ik wist dat dat voor mij geen realiteit was. Want keer op keer zou ik BEVRIEZEN.
Haar woorden (Het is nu een jaar geleden, dan moet het nu toch wel eens klaar zijn?') gingen een hele lange tijd met me mee. Jaren en jaren. En zelfs nóg hoor ik ze door mijn lijf sijpelen als ik schrijf over seksueel misbruik. Soms hoor ik haar té goed en schrijf ik niet. En steeds vaker hoor ik haar en luister ik niet. Dan schrijf ik. Ik zeg dan tegen het meisje in mij dan ik voor haar sta! Dat ik bij haar ben. Dat ik haar hoor en dicht bij haar blijf.
Ik beloof haar dat ik meer zal schrijven, meer zal spreken. Ik sta voor haar en ook voor jou!
Er zit een enorme drijfkracht in mij om vrouwen met een seksueel trauma en/of grensoverschrijdend gedrag te ondersteunen op hun pad terug naar hun authentieke zelf. Ja, je verhaal reist met je mee en je zult er krachtig uitkomen. Je kunt je opnieuw verbinden met je eigen stem! Je eigen wijsheid. Je speelsheid. Jouw vrouw-zijn.
Lieve groet,
Hilly
#seksueeltrauma #seksueelmisbruik #grensoverschrijdendgedrag #hillygaiacoaching #traumaseksualiteit
